بادکش

بادکش از جمله درمان های طب مکمل و سنتی است که در آن درمانگر برای چند دقیقه فنجان های خاصی را روی پوست فرد می گذارد تا ایجاد مکش نماید. بادکش کردن به منظورهای زیادی انجام می شود از جمله کاهش درد و التهاب، افزایش جریان خون، شل شدن عضلات و بعلاوه بعنوان نوعی ماساژ عمقی عضلات.
 فنجان ها ممکن است از جنس شیشه، بامبو، سیلیکون یا سفال باشند.
اگرچه به تازگی توجه همگان به بادکش کردن جلب شده اما بادکش کردن چیز جدیدی نیست! تاریخچه بادکش به جوامع باستانی مصر، چین و خاورمیانه برمی گردد. در یکی از قدیمی ترین نوشته های پزشکی جهان، Ebers Papyrus توضیح داده شده که در 1550 سال پیش از میلاد مسیح چطور مصری های باستان از بادکش کردن استفاده می کرده اند.

انواع بادکش

بادکش انواع مختلفی دارد از جمله:
  • خشک
  • تر
در هر دو نوع بادکش، درمانگر ماده قابل اشتعالی مثل الکل، علف یا کاغذ را در فنجان گذاشته و آتش می زند. سپس فنجان را برعکس کرده و روی پوست فرد قرار می دهد.
بادکش کردن در درمان های زیر تاثیر مثبت دارد:
  • اختلالات خونی مثل کم خونی و هموفیلی
  • بیماریهای روماتیسمی مثل آرتریت و فیبرومیالژیا
  • بارداری و اختلالات مربوط به آن
  • بیماریهای پوست مثل اگزما و آکنه
  • فشار خون بالا
  • میگرن
  • اضطراب و افسردگی
  • گرفتگی برونش ناشی از آلرژی و آسم
  • واریس