تاثیر نیروهای ذهنی روی بدن

مغز ما از همان آغاز کودکی بر اساس دیده ها و شنیده ها به برنامه ریزی می پردازد و سلول های عصبی مغز، آن ها را به عنوان یک اصل مسلم پذیرفته و از آن تبعیت می کنند و به این ترتیب آن را جزئی از کارکرد خود قرار می دهند. کلمات و جملاتی که به کار می بریم، به نوعی به برنامه ریزی ما می پردازد؛ وقتی می گوئیم «تو قلب مرا شکستی» (بیماری قلبی)، «حالم از او به هم می خورد» (سوءهاضمه)، «او کمر مرا شکست» (کمر درد)، مهر تأئید بر حالات جسمانی خود می زنیم و با تکرار این جملات، این برنامه ریزی را تثبیت می کنیم.