من هایم

 

منِ برنامه ریزی شده (شخصیت اولیه):

هر فردی از بدو تولد بخش های برنامه ریزی شده ای با خود دارد که در مجموع موجب تفاوت او با انسان های دیگر است. به مجموع این بخش های برنامه ریزی شده که در هر شخص منحصر به فرد است منِِ برنامه ریزی شده گفته می شود. منِِ برنامه ریزی شده شامل فطرت، نهاد، بنیاد، ژن و … است. شخصیت اولیه (منِ برنامه ریزی شده) منشا ارثی نداشته و رهاورد زندگی در جهان قبل است.

منِ برنامه پذیر:

در کنار من برنامه ریزی شده بخش هایی وجود دارد که در طول زندگی برنامه ریزی می شود و در مجموع منِ برنامه پذیر نام می گیرد. در حقیقت، منِ برنامه ریزی شده و منِ برنامه پذیر در کنار هم باعث بروز خصوصیات انسان می شوند. منِ برنامه پذیر هر فرد بر اساس اطلاعات اکتسابی او در دوران حیات، نحوه ی برخوداری از برنامه ها فطرت، نهاد، بنیاد و ژن را تعیین می کند.

منِ مدافع (مادر دوم، واکنش دفاع روانی):

منِ مدافع یا مادر دوم، یکی از مهم ترین بخش های ناخودآگاه بوده، امکان سازگاری با محیط را ایجاد می کند و به میزان چشمگیری از تنش ها و اضطراب های آنی می کاهد، اما به دلیل این که حمایت های منِ مدافع اکثرا از منطق تبعیت نمی کند و به نوعی، فرار از حقیقت است، در واقع با نوعی خود فریبی همراه است و درست مانند دفاع های یک مادر از فرزند خود می باشد. لذا با همهٔ ضرورتی که برای استفاده از آن وجود دارد، ضرر و زیان هایی را متوجه انسان خواهد کرد.

منِ دادستان (دادگاه ویژه):

منِ دادستان یا دادگاه ویژه، یکی دیگر از نرم افزارهای بخش ناخودآگاهی است که بر اساس سیستم خود ارزیابی خاصی، عمل می کند و افرادی را که از انجام وظایف خود عدول کنند، مورد مجازات قرار می‌دهد. این دادگاه در قبال تولید انرژی پتانسیل منفیِِ (انرژی منفی ناشی از حرص خوردن، خودخوری، درون ریزی، غم و غصه و …) ایجاد شده توسط فرد او را محاکمه و محکوم به تحمل بیماری می کند که به اصطلاح به این بیماری ها، بیماری های روان تنی گفته می شود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *