مهندسی بدن من

 

– چرا سر آدمى یك پارچه نیست و از قطعات مختلف به وجود آمده ‏است؟

– چرا پیشانى مانند سر انسان از مو پوشیده نیست؟

– چرا بر روى پیشانى خطوط مختلفى نقش بسته است؟

– چرا ابروها در بالاى دیدگان انسان قرار گرفته است؟

– چرا چشم‎هاى انسان به شكل لوزى ساخته شده است؟

– چرا بینى میان دو چشم قرار گرفته است؟

– چرا سوراخ‎هاى بینى در زیر آن خلق شده است؟

– چرا لب فوقانى و سبیل در قسمت ‏بالاى دهان آفریده شده است؟

– چرا دندان‎هاى جلو، تیز و دندان‎هاى آسیاب، پهن و دندان‎هاى ‏انیاب (نیش)، دراز آفریده شده است؟

– چرا كف دست و پا، مو ندارد؟

– چرا مرد ریش دارد ولى زن فاقد ریش است؟

– چرا ناخن و موهاى سر انسان روح ندارند؟

– چرا قلب، صنوبرى شكل آفریده شده است؟

– چرا ریه در دو قسمت آفریده شده و در جاى خود متحرك است؟

– چرا كلیه‏ ها مانند لوبیا خلق شده اند؟

– چرا كاسه زانوها رو به جلو قرار دارد؟

– چرا میان كف پا، گود است و با زمین تماس ندارد؟

امام صادق به سوالات فوق اینگونه پاسخ داده اند:

به این جهت ‏سر از قطعات مختلف تشكیل شده و شكاف‎هایى برایش ‏قرار داده شده است تا صداع (سردرد) آن را نیازارد.

– خداوند مو را بالاى سر رویانده تا به وسیله آن روغن لازم به ‏مغز برسد و بخار مغز از طریق موها خارج شود. همین طور، پوششى ‏براى سرما و گرما باشد. ولى در پیشانى مو نیافریده تا چشم‏ها مزاحمى نداشته باشند و بتوانند به راحتى نور بگیرند.

– ابروها را بالاى چشم قرار داد تا به اندازه كافى به چشم‏ها نور برسد و نیز از رسیدن نور زیاد جلوگیرى كند. چون زیادى نور، چشم‏ را آزار داده و زمینه معیوب شدن آن را فراهم می سازد.

– چشم‏ها به شكل لوزى آفریده شده تا داروهایى كه با سرمه ‏استعمال می شود، به آسانى وارد چشم شده، چرك و مرض به آسانى از آن به وسیله اشك خارج شود.

– به این جهت ‏بینى را میان دو چشم قرار داده است كه بینى نور را به دو قسمت مساوى تقسیم می کند تا نور به طور اعتدال به ‏چشم‏ها برسد.

– سوراخ‎هاى بینى را در پایین آن آفریده تا چرك‏هاى انباشته شده‏ در مغز از این سوراخ‎ها بیرون شده و بوهاى معطر كه به وسیله هوا متصاعد می گردد، از آن، بالا رود.

– لب و سبیل را به این جهت روى دهان قرار داده است تا از ورود كثافات دماغ به داخل دهان جلوگیرى كند. و نیز مانع آلوده شدن خوراکی ها گردد.

– دندان‎هاى جلو را تیزتر آفریده تا غذا را قطعه قطعه سازند.

– دندان‎هاى آسیاب را پهن خلق كرده تا غذا به‏ وسیله آنها كوبیده و نرم گردند. دندان‎هاى انیاب را درازتر آفریده تا میان دندان‎هاى ‏آسیاب و دندان‎هاى پیشین، چون ستونى استوار باشند.

– كف دست و پاها مو ندارند تا بتوانیم اشیاء را به ‏وسیله آنها لمس نموده، از قوه لامسه به اندازه كافى استفاده نماییم.

– براى مرد ریش قرار داده تا به پوشاندن صورت محتاج نباشد و نیز از زن بازشناخته گردد.

– به مو و ناخن‏هاى تن انسان روح نداده تا چیدن و بریدن آنها دردآور و ناراحت كننده نباشد.

– قلب، صنوبرى شكل آفریده شده است تا هنگام آویختگى، نوك‏ باریكش وارد ریه شده و از نسیم آن خنك گردد و نیز مغز سر از حرارت آن آسیب نبیند.

– ریه را در دو قسمت آفریده تا قلب میان فشارهاى آن دو (هنگام ‏باز و بسته شدن) داخل شده و هوا بگیرد.

– كلیه‏ ها مانند لوبیا ساخته شده ‏اند، براى این كه «منى‏» از كلیه‏ ها قطره قطره به سمت مثانه می چکد. اگر كلیه ‏ها كروى و یا به ‏شكل چهارگوش بودند، قطرات منى كه همواره در حال انبساط و انقباضند، به یكدیگر برخورد كرده و در نتیجه هنگام خروج، موجب‏ التذاذ نمی شدند.

– این كه كاسه زانوها به سمت جلو قرار گرفته، به این جهت است‏ كه انسان رو به جلو حركت می کند. سنگینى بدن انسان رو به جلو است. وقتى زانوها به عقب خم شوند، تعادل انسان حفظ شده، راه‏ رفتن و حركات انسان ناموزون و لرزان نمی شود.

– این كه كف پاها را گود و قوسی مانند، خلق كرده به این جهت است‏ كه تمام كف ‏پاها با زمین تماس پیدا نكند. زیرا اگر تمام كف پاها به زمین تماس پیدا كند، پا، چشم و اعصاب صدمه می بیند.